Το χρυσόψαρο, με το όνομα Βαγγέλης!

Posted by Despoina Katsoula 14/09/2017 0 Comment(s) Με τη ματιά της μαμάς,

Το χρυσόψαρο αυτό ήρθε ξαφνικά στο σπίτι μας χωρίς να καταλάβω πως. Μια γυάλα μια τροφή και τα παιδιά να το κοιτούν μια δεξιά μια αριστερά. Γύρω γύρω τα κεφαλάκια τους όπως και το χρυσόψαρό μας.

Πώς θα το βγάλουμε το Χρυσόψαρο παιδιά; Βαγγέλης ήταν το όνομα που φώναξε ο μικρός Δημήτρης και κατοχυρώθηκε. Ούτε και αυτό ξέρω πως προέκυψε. 

 

Δεν είχα ποτέ στη ζωή μου χρυσόψαρο δεν ήξερα καθόλου πως μπορώ να το περιποιηθώ. Θα γελάσεις αν σου πω οτι η ιδέα ενός ζωντανού ψαριού στο σπίτι με άγχωνε. Πίστευα οτι κάποια στιγμή θα πεταχτεί από τη γυάλα και θα αρχίσει να σπαρταράει, δε θα μπορώ να το πιάσω και άδοξα θα μας αφήσει εκεί στο κρύο πλακάκι. Ίσως να είναι μια παιδική φοβία ή κάποιο όνειρο όλο αυτό το γελοίο σκηνικό, τι να πεις.

 

Άκουσα προσεκτικά τις οδηγίες του ανθρώπου από το Pet Shop και πάντα με προσεκτικές κινήσεις, είπαμε μη πεταχτεί από τη γυάλα, το καθάριζα και το τάιζα καθημερινά. Ως καλή μαμά έπρεπε να μάθω και να δείξω στα παιδιά μου πως να φροντίζουμε ένα μικρό πλασματάκι πως πρέπει να το καθαρίζουμε και πως δε μπορούμε να ρίξουμε δέκα φορές τροφή, μόνο και μόνο για να το ακούμε να τη μασάει κολλώντας το αυτί μας στη γυάλα.

Μα τα ψάρια είναι πολύ ευαίσθητα και τι θα γινόταν αν δε τα κάναμε όλα σωστά και απλά το ψάρι πέθαινε. Θα έπρεπε να βιώσουμε μια απώλεια. Και εντάξει ο μεγάλος έχει υποστεί κάποιου είδους απώλειες και ίσως να μπορεί να το διαχειριστεί, ο μικρός μήπως είναι πιο ευαίσθητος;

 

Όπως και να έχει θα το διαχειριζόμασταν και αυτό γιατι δυστυχώς οι απώλειες είναι μέσα στη ζωή, μικρές ή μεγάλες στενάχωρες ή οχι. Λέγοντας πάντα την αλήθεια οτι το ψάρι δεν άντεξε, πέθανε και οτι θα πρέπει να το θάψουμε. Μερικές φορές τα πράγματα φαίνονται στο μυαλό μας πιο μεγάλα και σημαντικά από οτι είναι. Ξέρεις ο κόσμος των παιδιών δε καταρρέει τόσο εύκολα. Λυπούνται στεναχωριούνται αλλά επανέρχονται σχετικά γρήγορα. Σίγουρα πιο γρήγορα από τους ενήλικες πολλές φορές. Αυτό που μας δυσκολεύει είναι εμείς σαν γονείς πως μπορούμε να διαχειριστούμε κάτι τέτοιο, μια απώλεια για παράδειγμα. Μόνο με την αλήθεια και τη κατανόηση των συναισθημάτων των παιδιών.Αυτός είναι ο πιο απλός τρόπος.

 

Τι γίνεται όμως τώρα που πιάνω τον εαυτό μου να χαζεύει το ψάρι στη γυάλα και να το καλημερίζω λέγοντάς του "τώρα καλέ μη βιάζεσαι, βάζω την ομελέτα και έρχομαι να σε ταίσω"....

Κάποιος δέθηκε παραπάνω από όσο περίμενα με το χρυσόψαρο με το όνομα Βαγγέλης. Με βλέπω να με παρηγορούν τα παιδιά μου!!

Leave a Comment