Πως να επιλέξω την κατάλληλη εξωσχολική δραστηριότητα για το παιδί μου;

Posted by Despoina Katsoula 01/10/2019 0 Comment(s) Με τη ματιά της μαμάς,

          Μέχρι πριν κάποια χρόνια, όταν σκεφτόμουν τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών, είχα στο μυαλό μου, τη χαρά, το παιχνίδι και την εξάσκηση είτε του σώματος είτε του μυαλού. Τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν φορές που το σκέφτομαι και νομίζω ότι είναι μια ακόμα υποχρέωση για το παιδί, γιατί δεν το κάνει πάντα με χαρά ή δεν παίρνει πάντα αυτή τη χαρά.

        Ξεκινήσαμε, λοιπόν, τη σχολική χρονιά και μαζί με αυτή ξεκινήσαμε το ποδόσφαιρο και το κολυμβητήριο (και οι δυο). Συζητήσαμε με τον Παναγιώτη για κάποια πολεμική τέχνη και ήταν θετικός στο να το δοκιμάσει και αρκετά περίεργος θα έλεγα στο να δει πως είναι ένα τέτοιο άθλημα. Πήγαμε και στην αρχή φάνηκε να του αρέσει...Λάθος διάγνωση!!! Μέχρι 3 φορές κράτησε ο ενθουσιασμός του. Μετά μας ξεκαθάρισε ότι δεν θέλει να ξαναπάει με τίποτα.

  Εκεί ήταν που άρχισα να σκέφτομαι ότι η κάθε δραστηριότητα είναι φτιαγμένη για να ικανοποιεί διαφορετικές προσωπικότητες παιδιών και να τις αναδεικνύει με έναν διαφορετικό τρόπο. Και άρχισα να αναρωτιέμαι,  πως τελικά επιλέγεις την κατάλληλη δραστηριότητα για το παιδί σου, μαζί με το παιδί σου εννοείται.

Σας παραθέτω λοιπόν, κάποιες παραμέτρους που έλαβα και εγώ υπόψη μου για να προτείνω στα παιδιά μου κάποια δραστηριότητα:

1. Πέρα από τα ιδιαίτερα οφέλη που μπορεί να προσφέρει μια δομημένη δραστηριότητα όπως το ποδόσφαιρο, κτλ. σε πολλαπλά επίπεδα, χρειάζεται να ζυγίζουμε κυρίως το χρόνο που αφιερώνουν τα παιδιά στις δραστηριότητες αυτές, προκειμένου να υπάρχει πάντα επαρκής χρόνος για ελεύθερο παιχνίδι. Το ελεύθερο παιχνίδι έχει αποδειχθεί απίστευτα ευεργετικό για το παιδί και δεν πρέπει να το υποτιμάμε.

2. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα επιλογής των δραστηριοτήτων τους. Αυτό σημαίνει πως ιδανικά χρειάζεται να έρθουν σε επαφή με πολλαπλά ερεθίσματα προκειμένου να καταλήξουν σε αυτό που προτιμούν. Επίσης, αν μια δραστηριότητα δεν αρέσει σε ένα παιδί, δεν είναι υποχρεωτικό να τη συνεχίσει. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στα παιδιά μας και να τα ακούμε στα θέλω τους, ειδικά σε αυτές τις περιπτώσεις που οι επιλογές είναι άπειρες.

3. Είναι λεπτή η ισορροπία ανάμεσα στο ακούω ένα παιδί και σέβομαι τις προτιμήσεις του και την προσωπικότητά του και ακολουθώ όλα όσα εκείνο θέλει. Δηλαδή, το να μη θέλει ένα παιδί να συμμετέχει σε δραστηριότητες, δε σημαίνει πως αντ’ αυτού χρειάζεται για παράδειγμα, να του επιτραπεί να βρίσκεται μπροστά σε μια οθόνη. Αποδέχομαι δε σημαίνει πως επιτρέπω τα πάντα, αντίθετα σημαίνει ακούω ειλικρινά, αναγνωρίζω τα συναισθήματα και τη θέση του άλλου και ταυτόχρονα επικοινωνώ τα όριά μου.

4. Συχνά χρειάζεται να δούμε σαν γονείς τι είναι αυτό που μας  παρακινεί τόσο για να βρίσκονται τα παιδιά τους σε διάφορες δραστηριότητες. Είναι ανάγκη του παιδιού ή δική μας; Κι αν είναι δική μας, τι είδους ανάγκη είναι αυτή; Να μάθει το παιδί όσα δεν μάθαμε εμείς και να εκπληρώσει το παιδί ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας; Να γίνει ένα ''σούπερ παιδί''; Να περνάει χρόνο το παιδί χώρια από εμάς ώστε να ελαχιστοποιείται ο χρόνος για πραγματική αλληλεπίδραση γονιού- παιδιού; Είναι σημαντικό να γνωρίζει και να αναγνωρίζει κάποιος τους λόγους για τους οποίους κάνει ο,τι κάνει, όσο δύσκολη κι αν είναι αυτή η αναγνώριση κι ακόμα κι αν δεν είναι έτοιμος να αλλάξει κάτι τη δεδομένη στιγμή. Σίγουρα, ο κάθε γονιός σκέφτεται ότι κάθε τι που κάνει το κάνει για το καλό του παιδιού του, όμως συχνά οι επιλογές μας πηγάζουν από μη συνειδητές διαδικασίες που μας τυφλώνουν μπροστά στις αληθινές ανάγκες των άλλων

5. Κι αν τελικά το παιδί επιλέξει να κάνει μια δραστηριότητα, χρειάζεται να δούμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις επιδόσεις του παιδιού μας (κάτι που ισχύει και για τις σχολικές του επιδόσεις). Επιβραβεύουμε την επιτυχία μόνο ή ενθαρρύνουμε την προσπάθεια; Πώς αντιμετωπίζουμε τις αποτυχίες και τα λάθη, τα δικά τους και των άλλων; Πόσο εστιάζουμε στο αποτέλεσμα; Και σε ποιο αποτέλεσμα εστιάζουμε; Στο να είναι καλοί σε αυτό που κάνουν ή στο να το απολαμβάνουν; Διότι, καμιά φορά, αυτά τα δυο δεν συνυπάρχουν, οπότε καλό είναι να μπορεί ο καθένας να βλέπει ξεκάθαρα τις προτεραιότητές του, ώστε να γνωρίζει τι μηνύματα μεταδίδει στα παιδιά του.

    Σαν γονιός, μπερδεύεσαι ακόμα και με αυτό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται πολύ απλό, αλλά τελικά δεν είναι. Όμως, εάν μπούμε στη λογική να ακούσουμε και το παιδί μας χωρίς την καχυποψία ότι βαριέται να κάνει και κάτι άλλο ή ότι δεν ξέρει τι θέλει, να είστε σίγουροι ότι θα βρείτε την πιο κατάλληλη δραστηριότητα για το παιδί σας και θα το βλέπετε να επιστρέφει κάθε φορά κουρασμένο ίσως αλλά χαρούμενο και γεμάτο.

Leave a Comment