Εισαγωγή στερεών τροφών - πότε μπορεί το παιδί μου να ξεκινήσει τις στερεές και με ποιο τρόπο;

Posted by Despoina Katsoula 13/11/2015 0 Comment(s) Με τη ματιά της Εργοθεραπεύτριας,

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά ότι μέχρι τους έξι μήνες η αποκλειστική τροφή του μωρού είναι το μητρικό γάλα και μετά τους έξι μήνες γίνεται η εισαγωγή των τροφών σε συνδυασμό με το γάλα βέβαια. Τα μωρά όταν ξεκινούν τις τροφές δεν καταναλώνουν ποσότητες οπότε στα περισσότερα γεύματα συμπληρώνουμε με θηλασμό ή γάλα σε μπουκάλι. Το πως θα ξεκινήσει κάθε μωρό εξαρτάται αρχικά από τον παιδίατρο και στη συνέχεια από το γονιό και τέλος από το μωρό. Μύθος!! Η φορά θα πρέπει να ήταν εντελώς διαφορετική. Αρχικά το μωρό είναι αυτό που θα αποφασίσει με ποιο τρόπο και τι θα φάει, μετά ο  γονιός θα κρίνει το σωστό ύστερα από τη μελέτη που θα έχει κάνει και τέλος ο παιδίατρος θα καθοδηγεί σωστά την οικογένεια με το τρόπο που έχει επιλεχθεί τελικά να τραφεί το μωρό. Μα καλά θα μου πεις πως θα αποφασίσει το μωρό τι θα φάει και τι όχι. Θα σας απαντήσω ότι για κάποιο λόγο τα μωρά έχουν πλέον ισχυρό θέλω και συναντάμε πολλές φορές μωρά που δεν ανοίγουν το στόμα με τίποτα ή μωρά που έχουν δεχθεί κάθε τροφή που τους έχουμε δώσει. Για παράδειγμα στη δική μου οικογένεια το πρώτο μου παιδί δέχτηκε όλα τα φαγητά και το κουτάλι δίχως δυσκολία ενώ το δεύτερο παιδί φαίνεται να προτιμά μόνο θηλασμό. Οπότε καλό θα ήταν να ακολουθούμε τα μωρά και να μη πιέζουμε καταστάσεις. Σε μια Ελληνική οικογένεια όπου ένα μεσημεριανό τραπέζι έχει έστω τα βασικά, δύσκολα υποσιτίζεται ένα μωρό. Το λέω αυτό για να μη μας αγχώνουν οι γιαγιάδες ότι πότε θα φάει το παιδί, δε τρώει το παιδί κάνε κάτι κλπ.

IMG_9465

Τι ζητάμε όμως από ένα παιδί όταν ξεκινήσει να τρώει; Θέλουμε να δεχτεί κάθε γεύση, να δεχτεί το κουτάλι και να μη πετάμε τίποτα από το φαγητό που φτιάχνουμε γιατί είναι και δεύτερη κατσαρόλα και όλο αυτό είναι ταλαιπωρία. Μύθος Νο 2. Αυτό που θέλουμε (αν μπορούμε να μιλήσουμε για το δικό μας θέλω εδώ) είναι το παιδί μας να ανακαλύψει τις υφές, τις μυρωδιές και τις γεύσεις των νέων τροφών. Να ζουλήξει και να πετάξει το φαγητό , να το κοιτάξει που έχει πέσει κάτω και να περιμένει να γυρίσει πίσω στο χέρι του, γιατί έχει πλάκα. Να λερωθεί αυτό και η μισή κουζίνα. Θέλουμε να του μάθουμε να επιλέγει τις τροφές του, να τις πιάνει με τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια του δουλεύοντας τη λεπτή του κίνηση και τον οπτικοκινητικό συντονισμό καταφέρνοντας να το βάλει στο στόμα του και όχι στο μάτι του. Οι περισσότερες μαμάδες θα με πουν τρελή, τι να καθαρίζουμε τη κουζίνα συνέχεια να πετάμε τα φαγητά, δεν υπάρχει χρόνος για όλα αυτά. Το συμμερίζομαι και το αναγνωρίζω όλο αυτό μιας και εγώ εργαζόμενη μαμά με δυο παιδιά είμαι απλά το να αναμιχθεί το παιδί με το φαγητό από το πρώτο καιρό το εκπαιδεύει να είναι ένα ανεξάρτητο παιδί πολύ πιο γρήγορα από ένα παιδί που ξεκινάει με κρέμες και συνεχίζει με αυτές για πολύ καιρό. Ωριμάζει όλη η στοματική κοιλότητα και τα αντανακλαστικά πνιγμού τα οποία είναι απολύτως φυσιολογικά και το παιδί βοηθιέται ακόμα και στο να μιλήσει πιο σύντομα. Εννοείται πως και τα παιδιά που τρώνε αλεσμένα μπορούν να μιλήσουν εξίσου γρήγορα, απλά εδώ αναφέρουμε τα θετικά της επαφής του παιδιού με το φαγητό στο χέρι από νωρίς. Φυσικά αν ένα παιδί δεχτεί τα αλεσμένα και τρώει ικανοποιητικά με αυτά ξεκινάμε με αλεσμένα και στη πορεία σιγά σιγά δίνουμε πράγματα στο χέρι και οχι στο στόμα, έτσι ώστε να το παιδί να έχει την επιλογή του πόσο θα βάλει στο στόμα του για να μπορέσει να το επεξεργαστεί.

IMG_9470

Τις περισσότερες φορές η ανασφάλεια της μαμάς είναι αυτή που δεν επιτρέπει στο παιδί να επεξεργαστεί όλες τις τροφές. Φυσικά αδιαπραγμάτευτο είναι το γεγονός ότι είμαστε πάντα δίπλα, έχουμε παρακολουθήσει πρώτες βοήθειες και τι κάνουμε σε κάθε περίπτωση αλλά αυτά θα έπρεπε έτσι και αλλιώς να τα έχουμε κάνει, είτε φάει αλεσμένα είτε κατευθείαν κομμάτια. Δείξτε εμπιστοσύνη στο παιδί σας και παίξτε με το φαγητό είναι διασκεδαστικό. Μη το κάνετε όμως αν πρέπει να φύγετε σε μισή ώρα, θέλει χρόνο και χαλάρωση

 IMG_9617   

Leave a Comment