ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΟΥ

Η δύναμη της αγκαλιάς

Η δύναμη της αγκαλιάς

Αυστρία, 1945. Ο ψυχαναλύτής Ρενέ Σπιτζ διεξάγει μια έρευνα σε ένα ορφανοτροφείο που είχε θεσπίσει αυστηρά μέτρα ώστε να μη μολυνθούν τα βρέφη από ασθένειες. Τα παιδιά λάμβαναν πρώτης τάξης ιατρική φροντίδα και τροφή, αλλά αγγίζονταν ελάχιστα, ώστε να αποφύγουν ενδεχόμενες επαφές με μικρόβια. Η προσέγγιση αυτή θα αποδειχθεί καταστροφική. Το 37% των μωρών πέθανε πρίν καν φτάσει την ηλικία των δύο ετών.

 

 

"Το μητρικό χάδι συνιστά την πρώτη ιατρική φροντίδα, καθώς εκτός από τη δημιουργία ασφαλούς δεσμού ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί, ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ αυξάνει τη νοητική ανάπτυξη και το σωματικό βάρος των βρεφών.

 

 

Οι μητέρες θα πρέπει να παίρνουν αγκαλιά τα πρόωρα βρέφη που νοσηλεονται στην μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών, γιατί με τη μείωση της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης, το μωρό παίρνει πιο εύκολα βάρος. Μέσα από αυτήν την επαφή, τόσο στη μητέρα όσο και στο μωρό παράγονται τα πολυπεπτίδια της ευεξίας, ΄πως οι ντοπαμίνες και οι ενδορφίνες, η μητέρα, όντας χαρούμενη, θα παράγει αύθονο γάλα ώστε να τραφεί καλύτερα το μωρό της. Είναι μηχανισμός ανατροφοδότησης" σημειώνει η παιδοχειρούργος λεξάνδρα Οικονομοπούλου. 

 

 

Όλα τα κείμενα στο ΕργοΔέσποινα είναι αποκλειστικά δικής μου δημιουργίας, το παραπάνω όμως κείμενο είναι παρμένο από το περιοδικό Σχεδία το οποίο αρθρογραφεί ο Σπύρος Ζωνάκης με ένα εξαιρετικά τρόπο δοσμένο, το οποίο ήθελα πραγματικά να μοιραστώ μαζί σου. Το άρθρο του "Ο εξοβελισμός της αγκαλιάς" είναι υπέροχο και θα το βρείτε στο περιοδικό Σχεδία το οποίο στηρίζει συναθρώπους τρίτης ηλικίας όπου μέσα από τις δικές μας συνδρομές μπορούν να εξασφαλίσουν ένα μικρό εισόδημα για να βιοποριστούν. Ένα καλογραμένο περιοδικό, γεμάτο σε κείμενα και με άρθρα που αγγίζουν συναισθήματα

 

 

 

Αγκαλιά λοιπόν. Πώς οι αγκαλιές έγιναν τόσο λίγες και πως όσο μεγαλώνουμε τις περιορίζουμε γιατί θεωρούμε ότι είναι παραβίαση ιδιωτικού χώρου, ή παρενόχληση ή μη απαραίτητες . Θα μου πείς πως θα μάθει κάποιος να δίνει αγκαλιές όταν μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου τα αγγίγματα ήταν ελάχιστα; Πολλές οικογένειες θεωρούν περιττά ή "δύσκολα" τα αγγίγματα ενώ τι καλύτερο από το να μεγαλώνει ένα παιδί με αγκαλιές και φιλιά. Θέλει προσπάθεια και δουλειά για να απομακρυνθούν τα περιοριστικά πιστεύω που μας έχουν περάσει. Τα περιοριστικά πιστεύω είναι αυτά που πολλές φορές καθορίζουν προσωπικότητες αλλά αν το καλοσκεφτείς είναι απλά πιστεύω τα οποία όμως μπορούν να καταρριφθούν, να μην υπάρχουν πια και απλά να δημιουργήσεις νέα πιστεύω, δικά σου

 

Το μικρό αυτό κείμενο το αφιερώνω σε σένα που έδινες αγκαλιές γεμάτες. Αληθινές και χωρίς κανένα περιοριστικό πιστεύω. 

 

 

Στον Instagram λογαριασμό μου βλέπεις τις αγκαλιές μας αλλά και τη καθημέρινότητά μας. Κάνε follow αν θές!

 

Η αγκαλιά! #αγκαλια #blog #soon #article

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Despoinakat (@ergodespoina) στις 4 Μάι, 2018 στις 11:47 μμ PDT

 

Αξιολογήσεις (0)
BACK TO TOP